เที่ยงวันนี้ ผมลืมตาดูโลกมาแล้ว 28 ปี กับอีก 1 วัน
โอ้ว! เวลามันช่างผ่านไปเร็วจนน่ากลัว กลัวที่ยังเหลืออีกหลายอย่างที่อยากจะทำแต่ยังไม่ได้ทำ บร๊าาาาาาา!
ขอขอบพระคุณ ป๊า แม่ และโคตรเหง้าสักราชของผม หากไม่มีพวกเขาก็คงไม่มีผมในวันนี้
ขอขอบพระคุณทุกคำอวยพร ขอให้ทุกท่านได้รับพรนั้นเช่นเดียวกัน และต้องขออภัยที่ผมได้แต่กด like ไปเท่านั้น อย่างน้อยก็อยากให้ได้รู้ว่าผมได้เห็น อ่านมันและดีใจเป็นอย่างยิ่ง
สุดท้ายขอสงกำลังใจกับเพื่อน พี่น้อง ที่ประสบอุทกภัยทุกท่าน ขอให้น้ำลดไวๆครับ
ปล.ไม่รู้ว่าผมพูดเร็วไปไหม แต่อยากฝากกันช่วยคิดหน่อยนะครับว่า ไอ้สิ่งก่อสร้าง ทั้งอิฐ หิน ปูน ทราย จำนวนไม่น้อยที่เราๆนำมาทำสิ่งป้องกันน้ำเหล่านั้น เสร็จฤดูน้ำท่วมแล้ว จะเอาไปไว้ที่ไหนกัน อย่างน้อยๆเอาไปทำอะไรที่เป็นประโยชน์จะดีกว่านะครับ
สวัสดี
Advertisement
