Tor-word Weblog

ลองหลับตานึกภาพหน้าตัวเองในความคิด ผมมองเห็นใบหน้าเพียงเลือนลางรายละเอียดหลายอย่างถูกบดบังแฝงตัวในความมืดมิด ดูเหมือนการส่องกระจกเงาสักบานจะทำให้เรามองเห็นใบหน้าของตัวเองได้ชัดเจนครบถ้วนกว่าโดยไม่ต้องสงสัย บางครั้งการมองอะไรผ่านมุมมองของคนอื่นนั้นก็ทำให้เราเ้ข้าใจอะไรได้ง่ายขึ้น เพียงแต่ว่าถ้าสมมติเรายืนส่งกระจกในห้องที่มืดมืดหล่ะผลที่ได้คงไม่แตกต่างจากการนึกภาพในจินตนาการ หรือการมองอะไรในมุมกว้างยังไม่เพียงพอ หรือเราต้องแสงสว่างเพื่อทำให้เห็นอะไรได้ชัดเจนยิ่งขึ้น แล้วเราจะหาแสงสว่างเหล่านั้นที่ไหนกันหล่ะ ถ้าจะใช้แสงสว่างจากดวงอาทิตย์ก็เห็นจะจำกัดด้วยเงื่อนไขของเวลาแล้วทำอย่างไรเมื่อเวลากลางคืนมาถึง ถ้าจะใช้แสงเทียนกูดูเหมืนอว่าความสว่างคงพอจะทำให้เห็นได้สลัวๆ จนชั่วลมพัดเท่านั้นเอง หรือถ้าจะใช้ความสว่างจากไฟฟ้าแล้วหากไฟฟ้าดับหลอดไฟขาดเราจะทำอย่าไร ดูเหมือนว่าชีวิตเราจะเต็มไปด้วยข้อจำกัดมากมายแต่สุดท้ายมันก็อยู่ที่เราว่าจะเลือกทำเช่นไร

หรือใครบางคนอาจกำลังตั้งคำถามว่า “เเล้วจะเห็นใบหน้าของตัวเองไปเพื่ออะไรกัน”